یخ خشک گرانولی

یخ خشک دارای خواص فیزیکی کریستال‌های سفید است که می‌توانند به راحتی در دمای اتاق تصعید شوند. گرمای تبخیر بالای آن باعث می‌شود که دمای اطراف هنگام تصعید در فشار اتمسفر به سرعت کاهش یابد. بنابراین، تصعید یخ خشک در هوا می‌تواند منجر به مایع شدن یا حتی تراکم بیشتر بخار آب در هوا شود. این می‌تواند منجر به تشکیل قطرات بخار آب یا کریستال‌های کوچک یخ شود که به گرد و غبار موجود در هوا چسبیده و دود سفید قابل مشاهده را تشکیل می‌دهند. یخ خشک دارای ساختار کریستالی مکعبی ساده است و یک کریستال مولکولی است. مولکول‌های دی اکسید کربن در راس و مرکز مکعب در جهت‌های مختلف قرار دارند و برای تشکیل کریستال‌های یخ خشک جمع می‌شوند.

یخ خشک از نظر شیمیایی پایدار، بی‌بو، غیرسمی و غیرقابل احتراق است و از احتراق پشتیبانی نمی‌کند. با این حال، افزایش سطح دی‌اکسید کربن در هوا می‌تواند سیستم تنفسی را تحریک کند و منجر به تنفس سریع و خطر خفگی (هیپوکسی) شود. دی‌اکسید کربن از نظر حرارتی بسیار پایدار است و تنها ۱.۸٪ آن در دمای ۲۰۰۰ درجه سانتیگراد تجزیه می‌شود. یخ خشک یک اکسید اسیدی است و اکسیدهای اسیدی با آب واکنش می‌دهند و اسید کربنیک تشکیل می‌دهند.