Μερικές χρήσεις ευγενών αερίων

Ιατρική περίθαλψη

Το ξένον έχει υψηλήυπεριώδη ακτινοβολία και μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην ιατρική τεχνολογία. Το ξένον μπορεί να διαλυθεί στο έλαιο του κυτταροπλάσματος, προκαλώντας μούδιασμα και πρήξιμο του κυττάρου, έτσι ώστε οι νευρικές απολήξεις να σταματήσουν προσωρινά, για να επιτευχθεί αναισθησία. Ένα μείγμα 80% ξένου και 20% οξυγόνου έχει δοκιμαστεί ως αναισθητικό χωρίς παρενέργειες. Ισότοπα τουκρυπτόν και ξένονΧρησιμοποιούνται επίσης για τη μέτρηση της εγκεφαλικής ροής αίματος.

Τεχνητός αέρας

Το ήλιο αναμειγνύεται με οξυγόνο για να δημιουργηθεί τεχνητός αέρας που μπορούν να αναπνεύσουν οι δύτες. Επειδή στα βαθιά νερά με μεγαλύτερη πίεση, αναπνέοντας με συνηθισμένο αέρα, θα υπάρχει περισσότερο άζωτο διαλυμένο στο αίμα. Όταν ο δύτης ανέβει από τα βαθιά νερά και το σώμα του ανακτήσει σταδιακά την κανονική πίεση, το άζωτο που είναι διαλυμένο στο αίμα θα πρέπει να απελευθερωθεί για να σχηματίσει φυσαλίδες, προκαλώντας απόφραξη των μικροαγγείων και «συμφόρηση αερίων». Το ήλιο είναι πολύ λιγότερο διαλυτό στο αίμα από το άζωτο και η αντικατάσταση του συνηθισμένου αέρα με ένα μείγμα ηλίου και οξυγόνου (τεχνητός αέρας) δεν θα προκαλέσει το φαινόμενο του λοχία.

Εξαερισμός

Το ήλιο είναι το ελαφρύτερο αέριο εκτός από το υδρογόνο, το οποίο δεν μπορεί να καεί και δεν υποστηρίζει την καύση, και το υδρογόνο είναι εύφλεκτο και εκρηκτικό, και τώρα το ήλιο έχει χρησιμοποιηθεί αντί για υδρογόνο για να γεμίσει μπαλόνια και βάρκες αερίου.

Υποθερμία

Το υγρό ήλιο έχει σημείο βρασμού -269 °C, το οποίο είναι το πιο δύσκολο από όλα τα αέρια να υγροποιηθεί, και εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες κοντά στο απόλυτο μηδέν (-273,15 °C) μπορούν να ληφθούν με τη χρήση υγρού αζώτου. Το υγρό ήλιο σε θερμοκρασίες άνω των 2,2K είναι ένα κανονικό υγρό με την κοινή φύση ενός γενικού υγρού. Το υγρό άζωτο σε θερμοκρασίες κάτω των 2,2K είναι ένα υπερρευστό με πολλές ανώμαλες ιδιότητες. Για παράδειγμα, έχει υπεραγωγιμότητα, χαμηλό ιξώδες κ.λπ. Το ιξώδες του γίνεται το ένα εκατοστό του υδρογόνου, και το υγρό ήλιο μπορεί να ρέει προς τα πάνω στο εσωτερικό του δοχείου και αργά προς τα κάτω στο εξωτερικό του δοχείου. Αυτό το φαινόμενο έχει μεγάλη σημασία για τη μελέτη και την επαλήθευση της κβαντικής θεωρίας.